Dream Sona

Friday, 22 July 2011 02:29

Written by Malou Tiquia

Magandang hapon po sa inyong lahat! Isang taong nakaraan, marami napo tayong pinagdaanang unos, ngunit tayo po ay nakatinding pa rin at alam kong kasama ko pa rin kayo, aking mga Boss.

Marahil po marami sa inyong may pag-aagam-agam sa nakaraang taon dahil na rin po sa mga pagsusubok na hindi natin masyadong natugunan. Humihingi po ako ng pasensya. Alam naman po n’yo na hindi ko pinagplanuhan ang pagtakbo bilang pangulo nguni’t ako ay nagsakripisyo sa ngalan ng reporma at pagbabago ng ating bayan. Hindi po madali ang maging pangulo ng Pilipinas pero asahan po n’yo, sa tulong n’yo, tayo po ay magtatagumpay sa dulo. Dyan ko po ilalaan ang susunod na limang taon ko sa tungkulan. Hindi pangako, kung ‘di mabuting pamamalakad at pakikipag-ugnayan.

Kaya po aking hinihingi sa ating Kongreso ang pagpasa sa susunod na 60 legislative days ng Freedom of Information, Reproductive Health, at Kasambahay bills. Panahon na para natin isara ang mga usapin dito.

Tumakbo ako sa platapormang “Kung Walang Korupt, Walang Mahirap.” Clearly, there are two things on top of the presidential mind: corruption and poverty. We cannot address poverty if we do not have funds so we need to address corruption and limit it to 5% of our GAA. Magsimula po muna tayo d’yan. Akin pong sinusumite sa Kongreso ang panukalang budget na nagkakahalaga ng Php1.816 Trilyon para sa FY2012. Ipasa po natin ito sa tamang oras matapos ang mainit na debate.

Hinihingi ko rin po sa Kongreso na ipasa sa susunod na 90 legislative days ang Waiver on Bank Deposits Bill, Asset Forfeiture Bill, Amendment to the Money Laundering Bill, at Amendments to the Ombudsman Law. Sa susunod pong buwan, aking ipapaalam sa inyo ang aking desisyon sa liderato ng Ombudsman. Ito ang maghuhudyat ng masidhing pagnanais na masugpo ang koruptsyon sa ating bayan. Sa susunod na linggo, ang inyong pangulo ay lalagdaan ang isang Administrative Order banning family and relatives within the 4th degree of consanguinity from dealing with National and Local Governments, as well as GOCCs on transactions with pecuniary interests. Lalakad po tayo ayon sa ating pananalita.

Kalakip po nitong Ulat ang listahan ng priority measures na sana, sa tulong ni Senate President Juan Ponce Enrile at Speaker Feliciano Belmonte ay maisabatas. Simulan na rin po natin ang pag-aaral sa pag-aamenda ng ating Saligang Batas sa usaping pang-ekonomiya. Napapag-iwanan na po tayo ng ating mga kapit-bahay. Panahon na para ilatag at tapusin ang usaping ito.

Marami pong naiinip sa inyo at gusto nang umusad. Tama naman po yan. Madali pong gawin ang pagsulong pero kailangan po nating ayusin ang ating bahay. May bukbok sa pundasyon, sira ang bubong, nakatagilid ang dingding. Iilan lang po ang ating pera kaya prinaprioridad natin ang pag sasaayos. Iyan po sa short term.

Sabi ko nga po, kung ang Pambansang Kamao ay kailangan ng ilang buwang pag-eensayo, tayo ay binigyan lamang ng isang taon malaman ano ang stado ng iniwan sa atin. Kalakip po sa Ulat na ito ay ang stado ng ating bansa sa ekonomiya at pananalapi.

Sa mid-term nais po nating makamit ang tinatawag na inclusive growth. Mahihirapan po nating makamit yan kung ang safety nets ay hindi nasa lugar, kung ang bahay natin ay di nasaayos. We will build on the growth of the past and move to sustain it in the future. I hope to turn over a country to the next leader of the land where corruption is at the minimum, poverty incidence has been mitigated and each and every Filipino will have a house they can call home, three (3) nutritious meals on the table for every Filipino family, universal health care to Class E, a zero classroom shortage, and a vibrant agriculture sector that provides food for all.

Why is agriculture an intervention area? Kapag atin pong nasa-ayos ang ating agrikultura, may pagkain para sa bawat Pilipino. Makakatulong po tayo sa pag-usad ng rural sector ng bansa. Masasa-ayos po natin ang inprastraktura sa kanayunan. Ang nag-alisan sa probinsya dahil sa kawalan ng trabaho o tyansang makapag-trabaho ay babalik na. Ako po ay naniniwala na ang lakas ng bansa ay hindi nasa Metro Manila. Yan po ay nasa mga probinsya at mga local governments. Kung ang aking Boss ay naiinip na, ganyan din dapat pong tulak ang dapat sa mga liderato sa lokal, mula munisipyo at probinsya. Kung inyong mapapaangat ang inyong klasipikasyon sa inyong termino, giginhawa ang kabuuhan.

Much has been said about the people who joined my team in this first year. They were willing to help, willing to serve, willing to roll their sleeves despite and inspite of. As you all know, it is the right of every President to select his team. But this does not mean that we do not look over each appointment. Sa mga susunod na araw, magkakaroon ng pagbabalasa sa aking kabinete. Bigyan lamang po natin sila ng ilang panahon para ipagbuti ang kanilang trabaho at di naman po sulong-atras ang programa ng pamahalaan. To the bureaucracy, let me extend my hand of peace and amity. Hindi po tayo nagsimula ng maayos. Dala na rin po ito ng pagsasatabi ng ban on appointments during election. Kung may naipit sa extended time period ng Executive Order No. 2, nais kong humingi ng pag-unawa. Kailangan ko kayo para matupad ang ating minimithing pangarap. Naninilbihan tayo para sa ating mga kababayan. Samahan n’yo ako dahil kayo ang mga experto dito. You are the institutional memory of the Republic. I need you to succeed every step of the way.

Sa usaping sandatahang lakas, atin pong pag-aaralan kung paano maisasakatuparan ang pag momodernisa ng ating Navy at Air Force. Panahon na para sila ay matulungan dahil ang lakas nila ay lakas ng ating depensa. Isa tayong arkipelago, kailangan natin ang Navy at Air Force. Kaya hinihingi ako sa Kongreso na pag-aralan at isulong ang reorganisasyon ng sandatahang lakas. In terms of foreign policy, I am directing the Secretary of Foreign Relations to have a permanent OFW legal desk in every embassy and consular office. We need to be there for our OFWs now instead of when they are in death row. They are Filipinos first and foremost. The Saudization will hit us big and deep, I therefore direct the Labor Secretary to set in motion a package of re-tooling and reintegration programs. To Filipino business sector, our economy is buoyant because of your investments in the country. Maraming salamat po. Kaya hihingi po ako muli ng pabor sa mga haligi ng Philippine business. I appeal to you to assist the government in absorbing these Filipinos returning from Saudi Arabia.

Peace and order is a challenging area of this Administration. It seems that malefactors are trying institutions and the patience of law enforcers. I direct the Executive Secretary as crime czar and PNP Chief Raul Balcazo to nip crimes. I want cases solved and let’s agree on the timeframe. You cannot say we are winning the war when everyday we hear and read about daring perpetrators. We cannot promote the Philippines in terms of tourism potentials when travel advisories are being issued to our detriment.

Sa aking mga kritiko, naririnig ko po kayo. Maliwanag po ang dating. Sabi nga po ng nanay ko nuon: “National leaders who find themselves wilting under the withering criticisms by members of the media, would do well not to take such criticism personally but to regard the media as their allies in keeping the government clean and honest, its services.”

Wala pong katotohanan na ako ay nagtatanim ng sama ng luob sa aking mga kritiko. Pero minsan po ay may kurot sa puso ang banat. Tao lang po. I cannot change who I am but I will double my efforts to secure your thrust and support. It may not be easy but I will always try to understand what you say and where it is coming from, but I know we have something in common. We both love this country. We both want to succeed. Kahit duon man lang po, ako ay masaya na dahil alam ko sa dulo tayo ay magkikita muli. Salamat sa mga puna, constructive man o hindi, kasi po kung walang puna wala nang nagmamahal sa bayan. Kung walang puna, patay na ang People Power.

Katulad po ng hugis kamay na may pintang bandila ng Pilipinas na kumakalat sa Facebook, ang sabi nito: “Hindi ako Dilaw. Hindi ako Luntian. Hindi ako Pula. Hindi ako Bughaw. Hindi ako Kahel. Pilipino Ako. Ito ang kulay ko.” Sa pagkakataong ito, pinapalitan ko ang dilaw na ribbon sa aking dibdib at inilalagay ko ang watawat ng Pilipinas. Sa bayan ng Pilipino, walang dilaw, walang luntian, walang pula, walang bughaw, walang kahel; walang kristyano o muslim, walang mayaman o mahirap; walang Balay o Samar. Pilipino tayong lahat. Magiting na nakaraan, Matiwasay na bukas. P-I-L-I-P-N-O! {President pins the Philippine flag}

In the march of our country to democracy, from Quezon to this Aquino, we have seen best laid plans put to naught, best intentions colored by wanton greed, and best solutions scuttled due to extraneous variables no leader was and is prepared for, such as the Asian crisis and today the economic meltdown in Northern America and Europe as well as the political upheavals in the Middle East and Africa. In trying times, I often remember this: “Faith is not simply a patience that passively suffers until the storm is past. Rather, it is a spirit that bears things – with resignations, yes, but above all, with blazing, serene hope.”

Let us always keep the faith and let us always keep believing. Mga kababayan ko, ang aking Boss, tayo po ay magsisimula ng landas na mahirap pero alam ko sama-sama tayong magsasaya sa dulo. By that time, we have done in our lifetime what our forebears merely wished for: A better Philippines for the next generation.

Marami pong salamat at Mabuhay ang Pilipinas!